دفترچه

دفترچه * * * * * daftarche.blog.ir

دفترچه

دفترچه * * * * * daftarche.blog.ir

مدرسه، مدرسه نبود!

جمعه, ۱۶ مرداد ۱۳۹۴، ۰۳:۰۰ ق.ظ
«یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ» (حجرات 13)
********** بحثی دربارهٔ تعلیم و تربیت **********
یادم میاد مدرسه که می‌رفتیم، دبستان و راهنمایی که بودیم، معلمانمون هر جلسه آز درس پرسش می‌کردند
. ما هم برخی زمانا درسا خونده بودیم و یک پاسخی می‌دادیم و گاهی هم بلد نبودیم. چندتا از بچه‌ها بیشتر درس نمی‌خوندند و چندتایی هم بیشتر می‌خوندند. خب اونایی که درس می‌خوندند، یک آرامشی داشتند، هرچند از نگاه دیگران، اونا همیشه ترس یا دلهره داشتند ولی این واقعیت نداشت، چون اونا سخن از ترس می‌گفتند ولی بیشتر، خودشون درس را دوست داشتند و از اینکه می‌تونند پاسخ درست بدهند خوشحال بودند و بعد کلاس هم تا همیشه خیالشون از نمره و نتیجهٔ اون تیکه از عمرشون راحت بود.


چون که از درس‌خونا
(!) بگذریم، رفتار معلمان و مدیران مدرسه با درس‌نخونا فکر من را از اون زمان تا حالا درگیر کرده. چرا اون بجه‌ها را جلوی دوستانشون کوچیک می‌کردند؟ چرا اونا را با نام‌های بدی صدا می‌زدند؟ می‌بینیم که این کارا بیشتر وقتا پایان خوبی نداشته، شاید در نگاه ساده و اولی،باعث شده درس‌خونا بترسند و به اون سمت نرند و درس‌نخونا کمتر زیاده‌روی کنند. ولی بیشتر که می‌اندیشیم، می‌بینیم که بیشتر از همه باعث جدایی بچه‌ها و حتی خونواده‌هاشون از هم شده، باعث شده که چند نفر بیش از اندازه به نمره فکر کنند و از واقعیت دانش دور بشند. و چند نفر بیش از اندازه ناامید بشند و آیندهٔ گروه دوم این‌گونه شده که گفتند ما توانایی‌های بهتری داشتیم و فرصت کمتر و بعد بجای اینکه به دنبال راه درست‌تری برند، میرند دنبال راه مخالفت با هم‌شاگردیان قدیمشون که درس‌خون بودند تا ثابت کنند درس‌خونا بهتر از دیگران نیستند.

حالا واقعیت چیه؟ چرا بیشتر این‌جوری بوده که نسبت نمرهٔ دانش‌آموزان مختلف یک کلاس به یک‌دیگر تا سال‌ها به همون شکل اولش باقی می‌مونه؟ آیا اینکه یک نفر همیشه مثلاً ریاضی را بهتر از دوستش می‌فهمه، به ما این اجازه را میده که بگیم اون انسان بهتریه؟ آیا نمرهٔ ریاضی و علوم و دینی، ملاک کاملی برای شناخت یک نفر هست؟ باز بیشتر جلو می‌ریم و به نیازای گوناگونمون نگاه می‌کنیم، ما برای پاسخ به نیازامون به هم وابسته‌ایم، یکی نیاز غذایی جامعه، یکی نیاز خونهٔ حامعه، یکی نیاز معنوی جامعه و هرکسی یک نیازی را باید برگزینه و برای پاسخ‌گویی بهش تلاش کنه
. در این میان آیا می‌شه گفت انسانی که به «ج» پاسخ می‌ده باید جایگاه بالاتری نسبت به پاسخ‌دهندهٔ «ر» باشه؟ آیا همه خودشون، صددرصد می‌تونستند به سمت فلان کار برند؟ توانایی یا ناتوانی جسمی،‌ بودن یا نبودن برادر تحصیل‌کرده، روستا یا شهرنشینی، دسترسی به زمین سرسبز و حاصل‌خیز یا کویری و بسیاری دوگانگی‌های دیگه، آیا نقش این‌ها برای گزینش یک راه برای هر انسانی کم بوده؟

تازه از این‌ها که بگذریم، آیا این سخنی که
«درس نخونی می‌شی یک حمال، یک کارگر» درسته؟ هرکس تواناییایی داره، دهنی یا جسمی، و هر توانمند ذهنی هم در زمینه‌ای خاص توامندتره. چرا افراد گوناگون را به پاسخ‌گویی یکسان (!) به یک مشت پرسش یکسان (!) وادار می‌کنیم؟ چون خودمون (دست‌اندرکاران) هیچ شناختی از واقعیت زندگی نداریم. بعد این‌گونهٔ نگاه‌کردن اشتباه خودش را در جاهای دیگه نشون می‌ده، درآمد افرادا در کارها و مهارتای گوناگون نگاه کنید! به اهمیت و ضرورت کارشون هم نگاه کنید! درآمد و ضرورت کارگری و درآمد و ضرورت مثلاً فوتبال، یا برخی کارا مثل پزشکی ضرورتشون زیاده ولی حقشون درآمد این‌قدر بالا نیست. باید به نیازای اونا مثل سلامت خودشون و ابزار کارشون، خونه و زندگی و تفریحشون در اندازهٔ دیگر انسان‌ها و اندازهٔ نیاز دیگران به اون‌ها پاسخ بدیم ولی می‌بینیم که پول خیلی زیادی می‌دیم و می‌گیم برو خودت یه کارش کن و بعد می‌بینیم نیمی از سال برای درد فلان پزشک نداریم (رفتند مسافرت!). یاد بگیریم مثل فلان مدرسهٔ ژاپن، گروهی نمره‌دادن را، یاد بگیریم بگیم اگه درس خوندی زیباسازی کلاس را به شما تقدیم می‌کنیم و یاد بگیریم آموزش فکرکردن به کودکان را، نه آموزش حفظ‌کردن به اونا را.

در پایان، شکر می‌کنیم خدایی را که همیشه روزی‌ده ماست، چه در شب، چه در روز، چه در این برههٔ تاریخ و چه در هر زمانی
. خدا را شکر!
  • موافقین ۱ مخالفین ۰
  • جمعه, ۱۶ مرداد ۱۳۹۴، ۰۳:۰۰ ق.ظ
  • دفترچه

نظرات  (۱)

  • سعید ابراهیمی
  • خیلی خوب بود.
    موافقتم.
    یادداشت خوبی بود
    پاسخ:
    سپاس.
    کاش بشه پیرامونش کاری کرد.
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.